SOCIAL MEDIA: DOORGAAN OF STOPPEN?
Social media, ooit het beloofde land binnen de marketing, ligt onder vuur. Van ethische bezwaren en privacyproblemen tot de steeds zichtbaarder wordende invloed van big tech op politiek en samenleving. Klanten vragen ons steeds vaker: Kunnen we zonder? En eerlijk gezegd, die vraag stellen wij onszelf ook. Ook privรฉ.
Leuren in de boardroom
Tien jaar geleden zaten we in boardrooms om te pleiten voor social contentbudgetten. Instagram was nog een speeltje, TikTok bestond niet en Facebook was de heilige graal. Maar, tijden zijn veranderd... Tegenwoordig mag je blij zijn als je nog een TVC of abri-campagne mag draaien. We voeren nu gesprekken die tien jaar geleden ondenkbaar waren: Wat als we stoppen met socials?
De twijfel groeit. Wat zijn de alternatieven? Hoe blijf je zichtbaar zonder afhankelijk te zijn van algoritmes die ethisch om allerlei redenen discutabel zijn?
Big tech met z'n grote bek
We zagen afgelopen week de Tegenlicht aflevering met Marleen Stikker over hoe je je smartphone 'big tech-vrij' kunt maken. We hebben de volle 43 minuten met maar 3x kijken op onze iPhone uitgekeken. Haar visie op een big tech-vrije smartphone lijkt in eerste instantie misschien wat dystopisch, maar is het dat wel? Ook in de Volkskrant zagen dezelfde boodschap: de voorspelling dat big tech binnen vijf jaar niet langer dominant zal zijn. Het voelt alsof de kritische massa groeit. Niet alleen gebruikers, maar ook merken beginnen zich af te vragen of de prijs voor zichtbaarheid te hoog wordt.
Een leven zonder socials
Kunnen we zonder? Het is een lastige vraag, want de waarheid is dat sociale media nog steeds een van de krachtigste tools is om bereik te genereren. Maar wat als bereik niet langer de maatstaf is? Of nog erger; je bereik alleen maar onder een specifieke groep mensen wordt gepusht die er radicaal andere ideeรซn op nahouden dan jij als merk?
Alternatieven zijn er. Denk aan owned media, zoals je good ol' nieuwsbrief en blog. Substack. Een sterke podcast. Allemaal manieren om je community op de hoogte te houden. Of aan offline activaties, samenwerkingen met niche communities en slimme PR-campagnes. Het vraagt meer creativiteit, meer maatwerk en minder eenheidsworst. Maar is dat niet een mooi antwoord op al het 'blanding' (merken die steeds meer op elkaar willen lijken in plaats van meer willen onderscheiden) en algoritmes die ons massaal een bepaalde kant opduwen?
Is het dan tijd voor een statement?
Wat als we klanten niet langer adviseren over hoe ze het beste algoritmes kunnen bespelen, maar juist helpen om daar volledig afscheid van te nemen? Langzaam, maar zeker. Of met de juiste strategie om soepel over te gaan naar andere platformen. Risicospreiding. Dat soort dingen. Wij weten het (nog) niet, maar we voelen wel de roep om een statement verder aanzwellen. We zijn kuddedieren. Is het niet zo dat als er รฉรฉn schaap over de dam is ......
Gewaagd in tijden van een wankele bureauwereld. Wellicht. Maar misschien is dat precies waar het vak nu behoefte aan heeft: lef. Lef om anders te kijken. Omdenken. Klanten een andere weg wijzen dan ze wellicht in eerste instantie zelf in hun hoofd hadden omdat je met een frisse blik binnen komt zetten.
Wij zijn benieuwd hoe onze vakgenoten tegen deze ontwikkelingen aankijken. Is het tijd voor een radicale ommezwaai in de mediamix van merken? Moeten we afscheid nemen van de mainstream social media platforms zoals we die nu kennen?
De discussie is geopend ๐